Üçüncü olaraq deyirik ki, İmam Əlinin (əleyhissalam) Allahın əmrinə və Peyğəmbərin (sallallahu əleyhi və alih) vəsiyyətinə uyğun olaraq səbir etməyi yalnız və yalnız onlarla döyüşməkdən özünü saxlamasından ibarət idi. Lakin, bu, o demək deyil ki, İmam Əli (əleyhissalam) öz həyat yoldaşını əsla müdafiə etməmişdi. Bəziləri şübhə yaratmaq üçün deyirlər ki, necə olur ki, evə daxil olub Xanım Zəhraya (əleyhassalam) zülm edirlər və İmam Əli (əleyhissalam) bunun müqabilində heç bir şey etmir. Həqiqətdə isə hadisə anidən baş vermişdi və hücum olunan zaman Xanım Zəhra (salamullahi əleyha) qapının arxasında dayanmışdı. Xanım Zəhra (salamullahi əleyha) istəyirdi öz səsini eşitdirməklə Peyğəmbəri onlara xatırlatsın ki, bəlkə onlar bu çirkin əməllərindən çəkinələr. Bu anda evə hücum edilir və Xanım Zəhra (salamullahi əleyha) qapı arxasında qalır. Bütün bunlar baş verən zaman bəzilərinin dediyi kimi İmam Əli (əleyhissalam) heç nə etmədən durub tamaşa etmir. Əksinə həmin andaca İmam Əli (əleyhissalam) evə daxil olmaq istəyən şəxsə hücum edir və onu vuraraq, öz xanımını müdafiə edir. Dəlil olaraq Süleym ibn Qeys əl-Hilalinin kitabından bir hədisi nəql edirik:
فَقَالَتْ فَاطِمَةُ ع يَا عُمَرُ مَا لَنَا وَ لَكَ فَقَالَ افْتَحِي الْبَابَ وَ إِلَّا أَحْرَقْنَا عَلَيْكُمْ بَيْتَكُمْ فَقَالَتْ يَا عُمَرُ أَ مَا تَتَّقِي اللَّهَ تَدْخُلُ عَلَى بَيْتِي فَأَبَى أَنْ يَنْصَرِفَ وَ دَعَا عُمَرُ بِالنَّارِ فَأَضْرَمَهَا فِي الْبَابِ ثُمَّ دَفَعَهُ فَدَخَلَ فَاسْتَقْبَلَتْهُ فَاطِمَةُ ع وَ صَاحَتْ يَا أَبَتَاهْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَرَفَعَ عُمَرُ السَّيْفَ وَ هُوَ فِي غِمْدِهِ فَوَجَأَ بِهِ جَنْبَهَا فَصَرَخَتْ يَا أَبَتَاهْ فَرَفَعَ السَّوْطَ فَضَرَبَ بِهِ ذِرَاعَهَا فَنَادَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَبِئْسَ مَا خَلَّفَكَ أَبُو بَكْرٍ وَ عُمَرُ فَوَثَبَ عَلِيٌّ ع فَأَخَذَ بِتَلَابِيبِهِ ثُمَّ نَتَرَهُ فَصَرَعَهُ وَ وَجَأَ أَنْفَهُ وَ رَقَبَتَهُ وَ هَمَّ بِقَتْلِهِ فَذَكَرَ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ مَا أَوْصَاهُ بِهِ فَقَالَ وَ الَّذِي كَرَّمَ مُحَمَّداً بِالنُّبُوَّةِ يَا ابْنَ صُهَاكَ لَوْ لا كِتابٌ مِنَ اللَّهِ سَبَقَ وَ عَهْدٌ عَهِدَهُ إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِص لَعَلِمْتَ أَنَّكَ لَا تَدْخُلُ بَيْتِي
“(Ömər evə hücum edərkən) Xanım Zəhra (qapının arxasından) dedi: “Ey Ömər bizimlə sənin aranda nə baş verib?” Ömər dedi: “Qapını aç. Yoxsa evinizi yandıracığıq”. Xanım Zəhra (salamullahi əleyha) buyurdu: “Ey Ömər, Allahdan qorxmursan ki, evimə daxil olursan?” Ömər geri qayıtmaqdan boyun qaçırdı və od gətirilməsini istədi. Ömər qapıya od vurdu, qapını itələdi və içəri daxil oldu. Xanım Zəhra (salamullahu əleyha) qarşısına çıxdı və “Ey ata, ey Allahın rəsulu” deyə harayladı. Ömər qılıncın qınından qılıncı yuxarı qaldırdı və qılıncın qını ilə Xanım Zəhranı vurdu. Xanım Zəhra (əleyhassalam) “Ey ata” deyə qışqırdı. Ömər qamçını qaldırıb onunla Xanım Zəhranın qoluna zərbə endirdi. Xanım Zəhra nida etdi: “Ey Allahın rəsulu, Əbu Bəkr və Ömər səndən sonra nə pis davrandılar”. Bu zaman İmam Əli (əleyhissalam) özünü tez yetirdi və Ömərin yaxasından yapışıb (kənara) atdı. Onu yerə yıxıb, onun burnuna və boynuna (zərbə) vurdu. İmam Əli (əleyhissalam) Öməri öldürmək istədiyi anda Peyğəmbərin sözünü və ona vəsiyyət etdiyi şeyi xatırlayıb dedi: “Muhəmmədi peyğəmbərliklə əziz tutana and olsun, ey Səhhakın oğlu, əgər Allahdan gələn bir kitab və Peyğəmbərin mənimlə bağladığı əhd olmasaydı, mənim evimə daxil ola bilməyəcəyini görərdin”.[1]
Hədisdən də oxuduğumuz kimi evə daxil olduqdan sonra Ömər birinci Xanım Zəhranı (salamullahi əleyha) görür. Bu zaman Ömər qılıncın qını və qamçıyla Xanımı Zəhranı (əleyhassalam) vurur və Xanım qışqırmağa başlayır. Elə bu anda İmam Əli (əleyhissalam) özünü yetirir və öz xanımını müdafiə edir. İmam Əli (əleyhissalam) hətta onu öldürmək istəsə də Peyğəmbərin (sallallahu əleyhi və alih) vəsiyyətini və Allah tərəfindən təyin olunmuş vəzifəsini xatırlayıb onu öldürmür. Hədislərimizdə gələn səbirdən məqsəd də sırf bu səbirdir ki, İmam Əli (əleyhissalam) səbir edərək Öməri öldürmür. Nəinki, irad bildirənlərin dediyi kimi həyat yoldaşına zülm edirlər və o da bütün bunların müqabilində heç bir şey etmir.
Həmçinin, Əllamə ət-Təbrizi əl-Ənsari (rəhmətullahi əleyh) özünün “əl-Lumətul-beyza” kitabında bu hadisəni qeyd etdikdən sonra yazır:
و هذه القصة من المشهورات المسلمة بین الخاصة و العامة ان انکره بعض المخالفین من الامة
“Bu hadisə sünnilər və şiələr arasında qəbul olunmuş məşhur məsələlərdəndir. Baxmayaraq ki, ümmətdən olan bəzi müxaliflər onu inkar etmişdir”.[2]
Məqalə Şeyx Fəqan Məmmədovun “Həzrət Əli (əleyhissalam) vəhy evinə hücum zamanı Xanım Zəhranı müdafiə etmişdimi?” adlı mühazirəsi əsasında yazılmışdır.
Hazırladı: Baqir Cəfəri
Besiret.az