Nə üçün İmam Əli (əleyhissalam) Səqifə əhlinə qarşı döyüşmədi?

Nə üçün İmam Əli (əleyhissalam) Səqifə əhlinə qarşı döyüşmədi?

2020-01-31 519

Nə üçün İmam Əli (əleyhissalam) Səqifə əhlinə qarşı döyüşmədi?

Xanım Zəhranın (salamullahi əleyha) evinə edilmiş hücumu və başına gələn müsibətləri inkar etmək üçün tarix boyu müxaliflərimiz tərəfindən bir çox şübhələr atılmışdır. Onlardan biri və ən əsası budur ki, İmam Əli (əleyhissalam) cihadlarda öz gücü, igidliyi və şücaəti ilə tanınan bir şəxs olmuşdur. Necə ola bilər ki, İmam Əli (əleyhissalam) kimi birinin evinə hücum edilsin, yoldaşına əziyyət verilsin və İmam Əli (əleyhissalam) bunların müqabilində heç bir şey etməsin. Bu şübhəyə alimlərimiz tərəfindən müxtəlif cavablar verilmişdir. Biz də bu şübhəyə müxtəsər şəkildə cavab verməyə çalışacağıq.

İlk öncə bunu qeyd etməliyik ki, bu irad bizim məzhəbə edilmişdir və vacib deyil ki, bu şübhəyə müxaliflərimizin öz sözləriylə cavab verək. Yəni, bu şübhəyə öz kitablarımızda yazılanlardan istifadə edərək cavab vermək kifayət edir. Çünki bu irad bizim məzhəbə, əqidə bəslədiyimiz şeylərə edilmişdir.

Hər şeydən əvvəl bizim əqidəmizə görə İmam Əli (əleyhissalam) imam və Allah tərəfindən təyin edilmiş höccətdir. Allah tərəfindən təyin olunduğuna görə də onun işləri və vəzifələri də Allah tərəfindən müəyyən olunur. Allah tərəfindən təyin olunan imam yalnız Allah tərəfindən verilmiş vəzifələri yerinə yetirməlidir. Bu barədə mənbələrimizdə çoxsaylı hədislər mövcuddur[1]. Həmin hədislərin məzmunu bundan ibarətdir ki, imamlar (əleyhimussalam) etdikləri hər bir işi Allah tərəfindən müəyyən olunmuş əmr əsasında yerinə yetirirlər və həmin əmrdən kənara çıxmırlar. Nəticədə əgər İmam Əli (əleyhissalam) həmin zülmkarlarla müharibə etməyibsə, buna səbəb Allah tərəfindən olan əmrdir və imam da həmin əmri yerinə yetirdiyinə görə səbir edib, döyüşməmişdir. Qeyd edək ki, bu məsələnin özü də Əmirəl-möminin (əleyhissalam) şəxsiyyətinin böyüklüyünə işarədir. Belə ki, o, bu böyük müsibətin müqabilində Allahın əmrini yerinə yetirmiş və səbir etmişdir. İmam Huseynin (əleyhissalam) etdiyi də bu qəbildən olmuşdur. İmam Huseyn (əleyhissalam) ailəsinin başına nələrin gələcəyini bilə-bilə Kərbəlaya getmiş, Allah tərəfindən ona təyin olunmuş  vəzifəni yerinə yetirmişdir. İmam Huseynin (əleyhissalam) şəhadətindən sonra İmam Səccadın (əleyhissalam) etdiyi səbir də qeyd etdiyimiz səbəbə görə idi. İmam Səccad (əleyhissalam) da öz atasını qorumaq istəyirdi. Lakin, İmam Səccadın (əleyhissalam) Allah tərəfindən təyin edilən vəzifəsi dini qorumaq üçün sağ qalmaq və imamətini davam etdirmək idi. Buna görə də o, bütün bu zülmlərə səbir edirdi. İmam Səccadın və İmam Huseynin (əleyhissalam) həyatı barədə məlumatları oxuduqda və diqqət etdikdə hamı onların yaxınlarını qorumayıb bunun müqabilində səbir etmələrini öz ailələrini Allaha qurban verməkləri kimi başa düşür. Necə ki, onlar səbir etmiş və Allahın əmrini icra etmişdilər, İmam Əli (əleyhissalam) də bu cür səbir etmiş və Allahın ona təyin etdiyi vəzifədən kənara çıxmamışdı. 

İkinci olaraq cavab kimi deyə bilərik ki, bu məsələdə Allahın əmriylə yanaşı Peyğəmbərin (sallallahu əleyhi və alih) də vəsiyyəti var idi. Peyğəmbər Həzrət Əliyə (əleyhiməssalam) vəsiyyət etmişdi ki, məndən sonra sənin başına müsibətlər gələcək və sən o müsibətlərə səbir etməlisən. Bu barədə çoxsaylı dəlillərimiz vardır. “Biharul-ənvar” kitabında nəql olunur:

قَالَ دَخَلَ عَلَيْهِ النِّسَاءُ يَبْكِينَ وَ ارْتَفَعَتِ الْأَصْوَاتُ وَ ضَجَّ النَّاسُ بِالْبَابِ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَ الْأَنْصَارِ فَبَيْنَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ نُودِيَ أَيْنَ عَلِيٌّ فَقَالَ يَا أَخِي افْهَمْ فَهَّمَكَ اللَّهُ وَ سَدَّدَكَ وَ أَرْشَدَكَ وَ وَفَّقَكَ وَ أَعَانَكَ وَ غَفَرَ ذَنْبَكَ وَ رَفَعَ ذِكْرَكَ اعْلَمْ يَا أَخِي أَنَّ الْقَوْمَ سَيَشْغَلُهُمْ عَنِّي مَا يَشْغَلُهُمْ فَإِنَّمَا مَثَلُكَ فِي الْأُمَّةِ مَثَلُ الْكَعْبَةِ نَصَبَهَا اللَّهُ لِلنَّاسِ عَلَماً وَ إِنَّمَا تُؤْتَى مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ وَ نَأْيٍ سَحِيقٍ وَ لَا تَأْتِي يَا أَخِي وَ الَّذِي بَعَثَنِي بِالْحَقِّ لَقَدْ قَدَّمْتُ إِلَيْهِمْ بِالْوَعِيدِ بَعْدَ أَنْ أَخْبَرْتُهُمْ رَجُلًا رَجُلًا مَا افْتَرَضَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنْ حَقِّكَ وَ أَلْزَمَهُمْ مِنْ طَاعَتِكَ وَ كُلٌّ أَجَابَ وَ سَلَّمَ إِلَيْكَ الْأَمْرَ وَ إِنِّي لَأَعْلَمُ خِلَافَ قَوْلِهِمْ فَإِذَا قُبِضْتُ وَ فَرَغْتَ مِنْ جَمِيعِ مَا أُوصِيكَ‏ بِهِ وَ غَيَّبْتَنِي فِي‏ قَبْرِي فَالْزَمْ بَيْتَكَ وَ اجْمَعِ الْقُرْآنَ عَلَى تَأْلِيفِهِ وَ الْفَرَائِضَ وَ الْأَحْكَامَ عَلَى تَنْزِيلِهِ ثُمَّ امْضِ [ذَلِكَ‏] عَلَى غير لائمة [عَزَائِمِهِ وَ] عَلَى مَا أَمَرْتُكَ‏ بِهِ وَ عَلَيْكَ بِالصَّبْرِ عَلَى مَا يَنْزِلُ بِكَ وَ بِهَا حَتَّى تَقْدَمُوا عَلَي‏

 

[1] Nümunə üçün müraciət et: Şeyx Kuleyni, “Əl-Kafi”, c. 1, səh. 279, “İmamlar etdikləri və edəcəkləri hər bir işi Allahla aralarında olan əhdə və Allahın əmrinə görə yerinə yetirirlər. Ondan kənara çıxmazlar” babı.